خواجه نصير الدين الطوسي

241

اخلاق محتشمى ( فارسى )

ترجمه : از غيبت بپرهيزيد ! كه غيبت از زنا بدتر ، چه مرد باشد كه زنا كند ، و خدا او را توبه دهد ؛ و صاحب غيبت را نيامرزد ، تا صاحبش ازو خشنود نشود . ( 11 ) من لا يكتم الحديث و مشى بالنّميمة دلّ على انّه ولد الزّنا ، لقوله تعالى : هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ ، مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ ، مُعْتَدٍ ، أَثِيمٍ ، عُتُلٍّ ، بَعْدَ ذلِكَ زَنِيمٍ . ترجمه : هر كه سخن نپوشد ، و سخن چينى كند ، دليل آن باشد كه او از ولد الزنا است ، براى آنكه خداى ميگويد در وصف ايشان كه : بد گويان ، سخن چينان ، جفا كننده ، بعد از همه حرام زاده . ( 12 ) انّ ابغضكم الى اللّه المشّاؤن بالنّميمة المفرّقون « 1 » بين الاخوان . ترجمه : خدا دشمن‌تر كسى را دارد از شما ، كه سخن چينى كند ، تا ميان دوستان و برادران از يكديگر جدا كند . ( 13 ) انّ ابن عمران رفع يده ، و سال ربّه ، فقال : يا ربّ ! اين ذهبت اوذى . فاوحى اللّه اليه : يا موسى ! انّ فى عسكرك غمّازا . فقال : يا ربّ ! دلّنى عليه ! فقال : انّى ابغض الغمّاز ، فكيف اغمز ؟ ! ترجمه : موسى عمران دست برداشت ، و از خداى تعالى بخواست ، گفت : اى خدا ! هر جا كه ميروم مرا ميرنجانند . وحى آمد به او كه : اى موسى ! در لشكر تو غمازى است كه از شومى او ميرنجى ، گفت : يا رب ! مرا برو دلالت كن ! گفت خداوند كه : اى موسى ! من غماز را دشمن دارم ، چگونه غمز او كنم ؟ ! ( 14 ) السّاعى ظالم لمن سعى به ، خائن لمن سعى اليه . ما ادرك « 2 »

--> ( 1 ) - اصل : المتفرقون . ( 2 ) - اصل : ادريك :